مجله ژینکو

تفاوت پردازنده 32 بیتی با پردازنده 64 بیتی

پردازنده ها به دو دسته اصلی 32 بیتی و 64 بیتی تقسیم می شوند . نوع پردازنده یک کامپیوتر نه تنها بر عملکرد کلی آن تأثیر می گذارد، بلکه می تواند بر نوع نرم افزاری که از آن استفاده می کند اثر بگذارد.

پردازنده های 32 بیتی

پردازنده 32 بیتی جز اولین پردازنده ها بودند که تا اوایل دهه 1990 در همه رایانه ها استفاده شد.

پردازنده های Intel Pentium و پردازنده های AMD در اولین دسته پردازنده های 32 بیتی قرار داشتند.

زمانی که یک سیستم عامل یا نرم افزار در یک پردازنده 32 بیتی قرار بگیرد در واقع عملکرد آنها هم 32 بیتی است.

یعنی اطلاعات در سی پی یو 32 بیت، 32 بیت وارد شده و پردازش می شوند.

سیستم عامل های ویندوز XP، 95 ، 98 همه سیستم عامل های 32 بیتی بودند در زمانی که پردازنده های 32 بیتی رایج بودند.

اگر پردازنده ی یک کامپیوتر 32 بیتی باشد، نمی تواند سیستم عامل 64 بیتی را در خودش نصب کند ، همچنین سیستم عامل های 32 بیتی نمی توانند نرم افزار های 64 بیتی را در خود نصب کنند.

پردازنده 32

پردازنده های 64 بیتی

رایانه 64 بیتی در سال 1961 هنگامی که IBM Supercomputer 7030 Stretch را ساخت، آغاز شد.

با این حال،از آن تا اوایل سال 2000 ، در کامپیوترهای خانگی استفاده نکرد.

مایکروسافت نسخه 64 بیتی ویندوز ایکس پی را برای رایانه های با پردازنده 64 بیتی عرضه کرد.

ویندوز ویستا، ویندوز 7 و ویندوز 8 نیز در نسخه های 64 بیتی عرضه می شوند.

در این پردازنده ها، که قدرت پردازشی بیشتری داشتند، دیتا بصورت 64بیت، 64بیت درپردازنده وارد و پردازش می شود.

 یک کامپیوتر با پردازنده 64بیتی می تواند یک سیستم عامل 64 بیت یا 32 را پردازش کند.

اما دانستن این نکته حائز اهمیت است که اگر در پردازنده 64 بیتی یک سیستم عامل 32 بیتی نصب شود از تمام قدرت CPU استفاده نمی شود.

تفاوت CPU های 32 بیتی و 64 بیتی:

تفاوت بزرگی که بین پردازنده های 32 بیتی و پردازنده های 64 بیتی وجود دارد، تعداد محاسبات در ثانیه است که آنها می توانند انجام دهند.

پردازنده 64 بیتی می تواند در دو Core، چهار Core ، شش Core و نسخه های هشت Core برای کامپیوتر های خانگی باشد.

هر چه تعداد هسته بیشتر باشد تعداد محاسبات و عملیات انجام شده توسط پردازنده در ثانیه بیشتر می شود که هم قدرت پردازش بیشتر می شود و بالطبع سرعت سیستم هم افزایش می یابد.

برنامه های نرم افزاری که نیاز به محاسبات زیادی برای عملکرد صحیح دارند می توانند در بیشتر پردازنده های 64 بیتی چند هسته ای سریع تر و کارآمدتر عمل کنند.

تفاوت بزرگ دیگر بین پردازنده های 32 بیتی و پردازنده های 64 بیتی، حداکثر مقدار حافظه (RAM) است که پشتیبانی می کنند.

کامپیوترهای های 32 بیتی حداکثر 3-4 گیگابایت RAM را پشتیبانی می کنند، در حالی که کامپیوترهای 64 بیتی می توانند بیش از 4 گیگابایت RAM را پشتیبانی کنند.

تصور کنید در سیستم خود پردازنده 64 بیتی و 8 گیگ Ram دارید و ویندوز 32 بیتی نصب کنید. با این کار انگار پول خود را دور ریخته اید.

نرم افزار های 64 بیتی امروزه بسیار متداول شده اند چرا که قدرت پردازشی پردازنده ها افزایش پیدا کرده و می توانند عملیات و محاسبات این تیپ نرم افزارها را به خوبی پردازش کنند.

سخن آخر

 اکثر سازندگان با توجه به قیمت های ارزان، کامپیوترهای خود را با پردازنده های 64 بیتی تولید می کنند و کاربران بیشتر از سیستم عامل های 64 بیتی و برنامه ها استفاده می کنند.

فروشندگان قطعات کامپیوتر، در حال ارائه کمتر پردازنده های 32 بیتی هستند.

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *